via For Facebook Slideshow.

Ik kan grappige reclames wel appreciëren, zoals die van De Lijn met die miereneter, en ook die van Nespresso, met George Clooney en John Malcovich… ‘t zal wel een centje gekost hebben met deze kleppers erin.

Ik heb ook nog een andere bedenking. Als terugspoelen mogelijk is, waarom kunnen we dan niet vooruit spoelen. Bij mijn weten moet dit met streaming technologie (waar het toch allemaal op draait) toch geen probleem zijn. Ik denk dat ze gewoon niet durven, omdat ze dan misschien hun klanten kwijt raken?

Assisté du bon Saint Pierre, il se mit à la tâche et créa les peuples avec leurs qualités.

Il dit: « ceux-là seront Suisses: économes et financiers avisés. Ceux-là seront Canadiens: résistants et bons vivants. Ceux-là seront Allemands: rigoureux et excellents techniciens. Ceux-là seront Américains: puissants et grands libérateurs. Ceux-là seront Italiens: inventifs et raffinés. Etc. ».

« Vint enfin le tour des Wallons, il restait à Dieu 3 qualités: Intelligence, honnêteté et socialisme. Dieu dans sa grande bonté décida de les donner toute les 3 aux Wallons. »

« Hé là » objecta St Pierre: « Vous êtes injuste Dieu, vous donnez trois qualités au lieu de deux aux Wallons… » « Non » répond Dieu, « Je t’explique: Les Wallons veulent toujours plus que les autres donc Je leur donne trois qualités… Mais ils ne pourront en exploiter que deux à la fois! ».

Et c’est pour cela qu’en Wallonie, si on est intelligent et honnête on n’est pas socialiste, si on est intelligent et socialiste, on n’est pas honnête et si on est honnête et socialiste, on n’est pas intelligent…

De mier werkt gedurende de hele hete zomer hard. Zij bouwt haar huis en ze slaat voorraden op voor de winter.
De krekel vindt de mier dom, ze lacht, danst en speelt de hele zomer.
Eens de winter op komst, zit de mier er warmpjes en goed gevoed bij.
De krekel rilt van de koude, heeft noch voedsel, noch een schuilplaats en sterft zowat van de kou.

Einde verhaal!

Belgische versie:

De mier werkt gedurende de heel hete zomer hard. Zij bouwt haar huis en ze slaat voorraden op voor de winter.
De krekel vindt de mier dom: ze lacht, danst en speelt de hele zomer.
Eens de winter op komst, zit de mier er warmpjes en goed gevoed bij.

De krekel, bibberend van de koude, organiseert een persconferentie waarop ze de vraag stelt waar de mier het recht vandaan haalt om er warmpjes bij te zitten met voldoende voorraad voedsel terwijl anderen met minder geluk dan zij, honger en kou hebben. De Televisie organiseert een rechtstreekse uitzending waarbij getoond wordt hoe de krekel bibbert van de kou terwijl videobeelden tonen hoe de mier goed verwarmd vertoeft in haar comfortabele woning met een rijk gevulde tafel.

De Belgen zijn geschokt dat, in zulk een rijk land, men die arme krekel laat lijden terwijl anderen in weelde leven. De verenigingen tegen de armoede betogen voor het huis van de mier. Journalisten geven interviews met de vraag hoe het komt dat de mier rijk geworden is op de kap van de krekel en interpelleren in het parlement om een belastingverhoging voor de mier opdat zij haar rechtvaardige deel aan belastingen zou betalen.

Als antwoord op deze opiniepeiling, vaardigt de regering een wet uit op de economische gelijkheid en een antidiscriminatiewet, retroactief voor de zomer. De belastingen voor de mier worden drastisch verhoogd en zij ontvangt tevens een boete omdat zij nagelaten heeft de krekel in dienst te nemen teneinde haar op die manier te helpen.
Het huis van de mier wordt in beslag genomen door de autoriteiten omdat de mier niet genoeg geld heeft om haar boete en haar belastingen te betalen.

De mier verlaat het land om zich met succes te vestigen in het buitenland.

De Televisie maakt een reportage over de “vetgemeste” krekel. Deze is bezig de laatste voorraden van de mier op te souperen, hoewel de lente nog veraf is. Het voormalige huis van de mier, ondertussen sociale woning geworden voor de krekel, raakt in verval omdat deze laatste niets gedaan heeft om ze te onderhouden. Verwijten worden gemaakt naar de overheid, voor het gebrek aan middelen. Een parlementaire commissie wordt samengesteld, wat de overheid 10 miljoen Euro kost.

De krekel sterft aan een overdosis. Verenigingen voor Liberalisering en Menselijkheid bekritiseren de mislukking van de overheid om het probleem van de sociale ongelijkheid ernstig aan te pakken. Het huis van de mier wordt gekraakt door een bende geïmmigreerde spinnen. De overheid prijst zichzelf voor de multiculturele diversiteit van België. De spinnen organiseren een trafiek van drugs en terroriseren de gemeenschap. De overheid laat begaan.

Einde van het verhaal.

Dit is de waarheid, zo gaat dat in dit apenland van ons…
 

Lees dan maar verder

Ben je ná 1978 geboren, laat dan maar… dit begrijp je toch niet!

Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat wij als geborenen in de 50-er/60-er/70-er jaren, nog leven..!?

Volgens de theorieën anno 2004-2005-2006 zouden we toch al lang dood moeten zijn? Waarom? Je komt het zó te weten…

Wij zaten in auto’s zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag. Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium. Boven aan een trap was geen hekje, wie te ver ging tuimelde naar beneden.

Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat, en als er echt iets was moest je hard schreeuwen voordat je ouders het merkten. Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekflessen konden we gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen. Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je met je vingers er tussen zat waren ze weg.

Op de fiets zat je achterop, met je kont op de bagagedrager, en je probeerde je vast te houden aan de veren van het zadel vóór je. Een helm hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat staan op een fiets.

Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles. Kleur en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan hebben, want zo rood, groen of geel als die limonade toen was, zie ik ze nu echt niet meer.

Een kauwgom legde je ‘s avonds op het nachtkastje en stak je ‘s morgens weer in je mond. Op school hadden ze maar één maat bank en met zo’n heerlijk gevaarlijke klep eraan. Schoenen waren meestal al ingedragen door broer, zus, neef of zo, en ook je fiets was of te groot of te klein. Een fiets had geen versnellingen en als een band kapot was leerde je vader je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken.

We gingen ‘s morgens weg van huis en we kwamen terug als de straatverlichting aan ging. Niemand wist in de tussentijd waar we waren en we hadden geen GSM mee! Het bos of een park was een plek om te spelen en geen vieze mannetjesverzamelplek. Als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar toe, je hoefde niet aan te bellen en ook geen afspraak te maken. Er ging ook geen volwassene met je mee.

Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch niet dik. We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er ziek van.

Wij hadden geen playstation, nintendo, X-box, 64 televisiezenders, videofilms, dvd, surround sound, eigen televisies, computer of internet. Wij hadden vrienden!

De televisiezender begon pas om 18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat leuks voor kinderen en oh wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van een andere zender te duwen (die zaten aan het toestel vast). Pa bepaalde wat en hoe lang je daarna nog keek.

We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen en hier werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon ongelukken en soms kreeg je er ook nog zelf een extra pak slaag voor.

Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, er was geen volwassene die zich er druk over maakte, laat staan dat je een lieveheersbeestje op je jas knoopte. Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf; met stokken sloegen we naar ballen, we bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem vergeten waren. We voetbalden op straat, en alleen wie goed was mocht mee doen; wie niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met teleurstellingen. Op school zaten ook domme kinderen. Zij gingen en kwamen op dezelfde tijd als wij en kregen de zelfde lessen. Zij deden soms een klas nog een jaar en daarover waren ook geen discussies op ouderavonden. De Meester had altijd gelijk.

We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensen mes, en als je ze vergeten was kon je op school niets kopen! Als je de korst niet at had je een beetje meer honger de rest van de dag. Wij gingen met de fiets naar school, helemaal zelf, ook in de winter!

Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide was je een watje! Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders het eens met de politie. Ze kwamen wel om je te halen, maar niet om je er uit te lullen. Onze daden hadden consequenties. Dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen. Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid. We hebben moeten leren er mee om te gaan.

Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico durven nemen en instaan voor de gevolgen. Hoor jij ook daar bij?

Gefeliciteerd! Wij waren helden!

Geboren ná 1978? Stront eigenwijs… Toch doorgelezen? Ook al ben je dan een modern watje, nu weet jij ook eens wat helden zijn!

Natuurlijk hadden de Walen gedacht dat, zoals het dikwijls in het verleden het geval was, de verdeeldheid het wel zou halen op de eensgezindheid en dat die stemming niet zou doorgaan. Ik had er zelf mijn twijfels over. Let op, ik denk dat Leterme wel zal snappen dat hij, bij een mislukking van alles wat voorop is gesteld en de beloftes die zijn gemaakt vóór de verkiezingen, hij in geval van nieuwe verkiezingen aan méér dan de helft van zijn stemmen vaarwel kan zeggen en dat die naar NVA of Vlaams Belang zouden gaan.

Ik heb ooit ruzie gehad met mijn zus omdat ze voor Vlaams Belang had gestemd. Mijn mening was dat je dat als verantwoord Vlaams burger niet deed! Mochten er op grond van de politieke gebeurtenissen van de laatste weken een nieuwe stemronde van start gaan, dan stemde ik zeker niet op een van de grote partijen.

Er wordt in de media door oude politici en door de media zelf geopperd dat de grote partijen weer het roer in handen moeten nemen en NVA en FDF de mond moeten snoeren. Ze vergeten hoe beu een groot aantal Vlamingen het zijn, steeds de dupe te zijn in wat voor onderhandelingen ook, van de vraatzucht van de Walen. Het moet maar eens gedaan zijn!

Ik ben voor een gastronomisch weekendje naar Houffalize geweest. Aan het hotel was er een “rookplaats” voorzien. Ik heb er regelmatig een pijpje zitten roken en wat zitten nadenken. Ik kwam tot de conclusie dat ik mij eigenlijk niet in België voelde. Ik was in het buitenland, hoe hard het personeel van het hotel ook zijn best deed om Nederlands te spreken, ik voel geen enkele verbintenis meer met dit landsdeel. Het is zoals ik het reeds heb gesteld, als het nodig is om de roepnaam België te bewaren voor welke redenen dan ook, wel goed dan, maar Vlaanderen bestuurt zichzelf alleen!

Of misschien moeten we ons ook eens afvragen waarmee het Belgisch gerecht bezig is geweest, wanneer ze hem in 2004 veroordeelden tot 25 jaar cel, maar ze hadden ‘m al 8 jaar in voorlopige hechtenis!? Acht jaar!

Het verwijt van het Europees Hof is dat België een uitzonderlijke maatregel als “voorlopige hechtenis” heeft laten uitlopen to 8 jaar, zonder enig alternatief te zoeken. Ja… je kan moeilijk van rechters en advocaten verwachten dat ze proaktief denken…